Yanlarında köprüleri yakarak

Arkasında köprüleri yakarak, Benden uzaklaşıyordu, Ruhumu aşk iksiri işkence ediyordu, Rüzgar ateşten külleri savuruyordu Kalbimdeki acı yankılanacak Geçmiş günlerin unutulmuş bir motifi, Ve ben duruyorum, yağmur altında ıslak, Dairenin pencerelerini sonuna kadar açmış Ve şehrimizin üzerinde bir fırtına, Gök gürültüsü ve şimşek her yerde parlıyor, Beladan hiçbir yere kaçamazsın, Eski ev onunla doludur Sensiz ben ne anlam ifade ediyorum? Sensiz akşamlar bana korkutucu geliyor, Sensiz ruhumda soğukluk var, Yaz hiç de yaz değil, kış Ama sen benim sözlerimi anlayamazsın, Senin için bu bir aptalın saçmalığı, Ve aşk sanki bir pranganın ağırlığı, Her şey beni daha da zorluyor Partideki birinin yanında, Tıpkı eskiden olduğu gibi, şimdi de neşelisin, Ellerinin parmaklarında bir sigara sıkıyorsun, Arkadaşınla birlikte masanın başında oturuyorsun Tanıdıklarının yaptıklarından bahsediyorsun Ve bir bardakta keyif arıyorsun, Eve geç dönüyorsun, Sabah kalktığında başın ağrıyor Belki hakkımda hâlâ hatırlarsın Ve farkında olmadan kendi kendine küfredersin “Yani, altı ayımı boşuna harcadım, Bu aptalla birlikte yaşayarak” Hayır, köprüleri tekrar inşa etmek mi? Bensiz yaşamak daha iyi Kendine bir erkek arkadaş bulacaksın