Yağış

Yağmur bir perde gibi evleri kapladı, Rüzgar ağaçlardan yaprakları koparıyor, Sonbahar - hüzün zamanı geldi, Gün, hatırlanmadan, uzaklaşıyor Ya da ben bunu kendime kafama taktım, Bu zamanın hüzünle örtüldüğünü, Sadece sonunda melankoli beni yendi, Zaman, bir iplik gibi, benim tarafımdan karıştırıldı Uzun süre yalnız yaşayamam, Ve şimdi artık sokağa çıkmak istiyorum, Koşmak istiyorum, şiddetli yağmur altında, Seninle baş başa olmak istiyorum Seni rahatsız etmeyeceğime dair söz verdim, Ama onu tutamıyorum, Ve şimdi telefonun düğmesine basıyorum, Telefonda bağırıyorum, eskisi gibi sevdiğimi Şaşırıyorsun, kalbin sızlıyor, Kendine gelince sadece işleri soruyorsun Her şey yolunda, diye cevap veriyorum sana, Sanki bir kuşu ellerimde tutuyormuşum gibi Seni tekrar serbest bırakmak istemiyorum Ve her şey hakkında, konuşuyorum, konuşuyorum, Karşılık vermeye hazır değilsin Ve diyorsun ki Seni sevmiyorum Garip, ama bu beni üzmedi, Başladığım tartışmaya devam ediyorum, Dostluk, Natasha, aramızda özel bir şey var, Ama kavgaların acısı onu öldürüyor Diyorsun ki şimdi çok meşgulsün, Ve hava da tam bir rezalet, Ve bu de