Qyteti I Hipokritëve

Jam vetëm, gjithçka është si më parë, Ti zgjodhe të vjetrën, kafja të është ftohur prapë Pak e dehur, në timonin e makinës, Vrapoj pa parë pas, më merr adrenalina

Ju uroj të mos humbisni brenda vetes, Të mos zgjoheni një ditë në fund të jetës Tani ndërgjegjja të godet në kokë, Më vonë thua më fal — por koha iku, moj shoqe!

Të thërrisja arushi im i ëmbël, Ku është sekreti? Je shumë larg prej meje Dashuri në distancë? Jo, faleminderit, S'do t'i korrigjoj më fjalët e tua të rreme

Nuk më intereson më, Nuk më intereson më

Këndoj këngët e mia, la-la-la, Më lodhët me gjithë atë bla-bla-bla! I mbuluar me myk, nga koka te këmbët, Ka një qytet hipokritësh mbi këtë planet!